Zanim zaproponuję Ci konkretne ćwiczenia, chciałbym napisać kilka słów o tym jak ćwiczyć, żeby w miarę szybko robić postępy. Kilka rad ode mnie:
1. Jeśli robisz ćwiczenia i czujesz przy tym dyskomfort, to znaczy że robisz coś źle. Kiedy czujesz ból, to jest to sygnał dla Ciebie, że musisz poszukać innego sposobu, aby wydobyć dany dźwięk.
2. Nigdy nie „pchaj” dźwięków na siłę. Pamiętaj, lepiej po prostu nie zaśpiewać trudnego(np. wysokiego) dźwięku niż zmusić się do tego „zdzierając” gardło. Twoje struny głosowe to delikatne, cieniutkie płatki – obchodź się z nimi ostrożnie.
3. Jeśli już nabawiłeś się wokalnej kontuzji, to zrób sobie urlop! Nie śpiewaj i od mówienia też się powstrzymuj. Wróć do ćwiczeń dopiero, gdy wszystko będzie ok.
3. Bądź kreatywny! Eksperymentuj ze swoim głosem. Wszystko co nie boli jest dozwolone!
4. Trening strun głosowych (tj. śpiewanie różnych wprawek itp.) nie musi trwać długo. Co więcej, jeśli będziesz przesadzać z ćwiczeniami, to Twój organizm w ramach buntu nie pozwoli Ci robić postępów. Już jakiś czas temu odkryłem, że mój głos sprawuje się o niebo lepiej, gdy ćwiczę tylko 15 minut dziennie (plus śpiewanie piosenek) niż kiedy zabiera mi to 60-90 minut. Co więcej zobaczyłem ostatnio, że w swoich najnowszych kursach, Seth Riggs i Roger Love, zalecają właśnie takie dawki (10 – 15 min.) ćwiczeń.
5. Nie ograniczaj się do ćwiczeń po skali, wprawek itp. Zadziwiająco wielu ludzi wykonuje dzienną porcje ćwiczeń, ale… nie śpiewa! Czasami dochodzi do takich paradoksów, że ktoś jest świetny w śpiewaniu samogłosek po skalach, ale samo śpiewanie wychodzi mu kiepsko!. Śpiewaj, śpiewaj i jeszcze raz śpiewaj! Twój ostateczny cel to śpiewanie!
Żeby nie było nieporozumień musze dodać, że jeśli zaczynasz od zera i jeszcze nie masz zbyt dobrej techniki, to śpiewanie mija się z celem, bo utrwalasz sobie w ten sposób złe nawyki(jeśli takowe posiadasz). Powyższa porada dotyczy osób, które mają pojęcie o śpiewie i ćwiczą już jakiś czas.
6. Jeśli przez jakiś czas nie widzisz postępów, to się nie zniechęcaj! Istnieje coś takiego jak krzywa uczenia się. Krzywa ta wygląda tak, że najpierw rośnie, potem jest płaska, potem znowu trochę rośnie, znowu jest płaska itd. Kiedy krzywa jest płaska, wtedy nie zauważasz postępów. Wtedy też, wielu ludzi się zniechęca i porzuca naukę (śpiewania lub czegokolwiek innego). Jest to natomiast naturalna część procesu. Każdy przełom w Twojej nauce będzie poprzedzony dłuższym okresem stagnacji. Wtedy musisz wytrwać i robić swoje, a rezultaty przejdą Twoje najśmielsze oczekiwania!
3maj się ciepło!
